Wat hebben H.G. Wells, Professor Barabas en de film Back to the Future gemeen?
Ze hebben allemaal iets te maken met tijdreizen.
Heb je daarvoor een machine nodig of een omgebouwde DeLorean?
Nee, natuurlijk niet want jij hebt alle vermogens die nodig zijn om te kunnen tijdreizen.
Als je kan reizen in bewustzijn kan je ook reizen in de tijd.
Woodstock
Zo belandde ik tijdens een oefening op een groot grasveld vol enthousiaste mensen. Er hing een sfeer van kameraadschap, samenhorigheid en harmonie. Alles was doortrokken van een harmonieuze energie. In het begin wist ik niet waar ik was maar toen mijn waarneming scherper werd en ik mijn verschillende zintuigen actief begon in te schakelen, hoorde ik ook muziek en voelde ik de warmte om me heen.
Ik besefte op een gegeven moment dat de muziek kwam van een podium voor mij. 
Ik ‘liep’ door de menigte en bij het passeren van verschillende mensen viel het me op dat hun kleding niet echt modern was. Totdat ik besefte dat het flower power kleding was! En plots kreeg ik in de gaten dat … ik op Woodstock stond!
Toen ik uit de oefening kwam was ik verbouwereerd en heb meteen de foto’s van Woodstock opgezocht op internet. Ik herkende het podium en de omgeving onmiddellijk … ik was er dus echt geweest!
Zulke ervaringen zijn niet uitzonderlijk in onze programma’s. Het zijn ervaringen die plaatshebben in een bewustzijnsstaat die we Focuslevel 15 noemen.
Focuslevel 15 is een staat buiten de tijd. Je kan m.a.w. naar het verleden reizen, maar ook naar een versie van de toekomst.
Londen
Daarnaast kan je ook in andere levens terechtkomen …
Ik bevond mij in een ruime kamer en lag in bed. Ik besefte dat ik een jongetje was van een jaar of 10. Ik lag heel rustig en ontspannen en rondom mijn bed stonden 4 of 5 mensen waarvan ik duidelijk wist dat één een dokter was, één mijn vader, een ander mijn moeder en nog een tante.
Ik voelde onrust en verdriet bij hen. Ze keken bezorgd naar me.
Op een gegeven moment kreeg ik de ingeving om op te staan. Ik ging rechtop zitten en kroop uit bed (ik zag nu ook dat ik een lang nachtgewaad aanhad).
De mensen rond het bed reageerden echter niet, ze bleven in hun verdriet. Rechts van het bed was een deur waar ik doorheen ging; er was een wenteltrap naar beneden. Ik nam de trap en stond toen in de gang die naar de voordeur leidde. Aan de ene kant was een glazen deur in lood glas waarachter -zo wist ik- een salon lag. Plots kwam mijn vader de trap af, al huilend, en ik kreeg het besef van het feit dat ik gestorven was. Zonder enige zware emotie (eerlijk gezegd voelde ik me eerder licht) liep ik de gang door en ging door de voordeur naar buiten.
Het was aan het sneeuwen. Een dun sneeuwtapijt bedekte de straten. Ik bevond me in een straat met statige herenhuizen. Deze werd verlicht door gaslantaarns. Ik voelde me licht en bevrijd en ik begon te huppelen en merkte dat ik steeds hoger en hoger kon springen. Ik sprong hoger en hoger totdat ik boven de daken kwam en tussen een woud van schoorstenen zag ik … Big Ben. Ik was in het 19e eeuwse Londen!
Zelf reizen
Deze avonturen deden mij beseffen dat je geen technologie nodig hebt om te reizen in de tijd. Het is een vermogen inherent aan de mens dat we terug kunnen activeren en bewust kunnen ervaren met het gebruik van de juiste tools. En dat is wat we bij de Gateway Voyage doen. Via Focuslevels 10 en 12 gaan we naar Focuslevel 15 waar je bewustzijn buiten de tijd bestaat.
Zodra je de “weg weet”, heb je geen tools meer nodig en kan je -doorheen alle tijden- vrij reizen in bewustzijn.