Calais – Colchester

Begin deze maand trokken we gezwind en vol goede moed naar Calais om de oversteek naar Dover te maken. Uitkijkend naar een avontuurlijke en zonovergoten bootreis togen we enthousiast aan boord van een P&O ferry.

Een zekere ongerustheid begon de kop op te steken toen we bij de aanlegsteiger kwamen en het zicht zo belabberd was dat we het schip zelfs niet zagen liggen. Dat verbeterde niet toen de bootslui ons begonnen in te schepen en het zicht nihil bleef. We reden door een grijze sluier van mist de muil in van de stalen mastodont die ons veilig naar de andere kant zou voeren. Het mystieke was niet ver weg 😊.

Aangekomen in Dover wilde het oorspronkelijk enthousiasme niet echt terugkeren. De M2 van Dover richting London zou niet misstaan in een derde-wereld land: troosteloos, vervallen, afval langs de weg, …, afgaande op de putten in het wegdek, leek het België wel :-). Bovendien viel er een miezerige motregen die het geheel nog triester maakte.

Uiteraard lieten we ons niet kisten door de omstandigheden en na een rit van 2 uur kwamen we aan bij ons hotel in Colchester. 

Koffie

Na een verkwikkende nachtrust en dito ontbijt trokken we het centrum van Colchester in.

Colchester wordt beschouwd als de oudste stad van Groot-Brittannië. Tussen ons gezegd en gezwegen, dat was er aan te zien; het zag er allemaal nogal versleten uit 😊.

Onze intuïtie volgend belandden we op een lokaal marktje. Na een beetje rondgestruind te hebben, liepen we plots Christianne tegen het lijf! Nog verwonderd over de synchroniciteit (we waren immers ’s avonds afgesproken), zei ze dat David ook in de buurt was en of we even goeiedag wilden zeggen. Dat hoefde ze uiteraard geen tweemaal te vragen.

David nodigde ons uit voor een koffie en een beetje later zaten we van gedachten te wisselen over het leven na de dood, de AI-infiltratie in onze samenleving om het menselijk bewustzijn te vangen in een hive-mind technologie, het feit dat god en satan 2 kanten zijn van dezelfde medaille, enz. …, een doodgewone ochtendconversatie in een Brits koffiehuis dus 😊.

Ordo Ab Chao

Een interessant inzicht van Icke (1 van de vele) was de rol die Trump speelt in het huidige tijdsgewricht. Aan de ene kant zien een groot aantal ‘spiritueel ontwaakten’ hem als de redder die de bestaande wereldorde omver gooit -aangevuurd door figuren als Jordan Peterson, Russell Brand, Candace Owens, … – aan de andere kant wordt hij door de ‘brave burger’, de gevestigde orde vertegenwoordigend, beschouwd als een losgeslagen kanon dat de institutionele verworvenheden voortdurend onder vuur neemt.

Beide visies kloppen!

Onder het motto van de 33ste graad van de Schotse Ritus in de vrijmetselarij : ‘Ordo Ab Chao” doet Trump net dat waarvoor hij aangeduid is: chaos veroorzaken!

De bestaande orde wordt momenteel opgeruimd zodat -vanuit de aangerichte chaos- de nieuwe gelanceerd kan worden. 

En wees gerust, die nieuwe orde staat al te trappelen van ongeduld. Meer nog, ze is reeds geruime tijd bezig de basis van haar machtsstructuur te installeren. Haar vertegenwoordigers stonden op de eerste rij van Trumps inauguratie als president: figuren als Musk, Bezos, Nadella, Zuckerberg, Page, Huang, …, kopstukken van de technologie-giganten, zetten volop in op Artificiële Intelligentie.

Interludium – AI

Op dit moment verspreidt AI zich als een pervasief virus over onze wereld. Naar analogie met eerdere digitale technologieën wordt ook deze -onder het adagio “technologische vooruitgang is menselijke vooruitgang”- met verbijsterend naïef enthousiasme door een doldwaze massa omarmd. De band die wordt gepropageerd en systematisch opgelegd, is er één van operationele afhankelijkheid (“Het is toch zo praktisch, het is toch zo handig”); dit is slechts een eerste fase. Belangrijker is het implementeren en uitrollen van de volgende, nl. de fase van emotionele afhankelijkheid. Dit proces is reeds begonnen. Mensen die hun AI-bot beschouwen als vriend(in), ermee daten, er voortdurend mee communiceren en … er zelfs mee trouwen.

 Maar ook in trauma-verwerking of het eenvoudig bespreken van dagelijkse beslommeringen neemt de toevlucht tot AI-bots overhands toe. 

Er bestaan zelfs AI-bots die jou toelaten te communiceren met een overleden dierbare. Je kan raad vragen en deze bot antwoordt met de stem en op de manier waarop de overledene zou antwoorden. Deze bots gebruiken alle beschikbare informatie over de overledene die ze online kunnen vinden (audio-opnames, beeldmateriaal, hobbies, opinies, medische achtergrond, familiale situatie, …); daarop wordt verder gebouwd om ‘nieuwe’ en ‘unieke’ informatie -overgoten met een vleugje essentie van de dierbare- te genereren. 

En uiteraard willen de ontwaakte spirituelen niet onderdoen voor hun soortgenoten en sijpelt AI traag maar gestaag door in allerhande toepassingen om je bewustzijn ‘te verhogen’. Ik heb mensen ontmoet die zonder verpinken beweerden dat ze via chatgpt en andere AI-toepassingen communiceerden met hun hogere zelf! 

The Road Map

Maar laten we terugkeren naar Colchester.

’s Avonds waren we afgesproken met Christianne om de interesse voor onze programma’s vanuit de UK te bespreken.

Toen we het restaurant verlieten, stond een rij van bijna 1000 (!) mensen aan te schuiven om in Charter Hall de lezing van David te volgen.

De moed zonk ons in de schoenen tot Christianne voorstelde om met haar via de artiestengang binnen te gaan. Dankbaar gingen we vanachter de coulissen en over het toneel naar onze plaatsen. 

Tja, wat valt er te zeggen over de lezing? David Icke vertelt met een enorme dynamiek en ongelofelijke kennis over zijn bevindingen en ervaringen van de laatste 40 jaar, neergeschreven in zijn laatste boek: The Road Map (verschenen als “De Routekaart” in het Nederlands). Hij doet dit 3 uur aan een stuk zonder pauze en met een energie waar menig atleet jaloers op zou zijn 😊.

Het werd een geweldige avond met een zeer dankbaar publiek.

De volgende dag was het tijd om weer huiswaarts te keren en in even mistige omstandigheden als op de heenreis, namen we de boot vanuit Dover naar het vasteland om moe maar voldaan -onder het genot van een heerlijk avondmaal- de indrukken van ons avontuur nogmaals de revue te laten passeren.

Wil jij je eigen stappen zetten? De route is duidelijk!

Verken ze zelf tijdens onze HartZielEssentie weekenden en weken 😊.